به زندگى چگونه نگاه مى‏كنيد؟
    از زندگى چه مى‏خواهيد؟
    براى زندگى چه تعريفى داريد؟
    مقصدتان در زندگى چيست؟
    مى‏دانيد چگونه مى‏توان به كمال رسيد؟
    مى‏دانيد چگونه مى‏توان خود را شناخت؟
    براى شناخت جهان چه بايد كرد؟
    عقل براى يافتن پاسخ اين سؤالات چقدر به شما كمك مى‏كند؟
    آيا با عقل مى‏توان حق و باطل را از يكديگر تميز داد؟
    مى‏توان خير و شر را جدا كرد؟
    مى‏توان صلاح و فساد را فهميد؟
    راه رشد و تعالى را چطور؟
    تا به حال پيش نيامده كه عقلت خطا كند؟
    تا به حال در انتخابهايت اشتباه نكرده‏اى؟
    هميشه در تصميم‏گيريها موفقى؟
    دوستانت چطور؟
    آنهايى كه مى‏شناسى چطور؟
    همه عقل دارند، اما آيا عقل خطا نمى‏كند؟
    اصلا گستره عقل تا كجاست؟
    چيزهايى را كه با تكيه بر عقل نمى‏توان فهميد چگونه بايد دريافت؟
    وقتى پاى عقل مى‏لرزد چه چيزى بايد ياريش كند؟
    چه كسى دستش را مى‏گيرد؟
    نقص و نارسايى عقل چطور جبران مى‏شود؟
    ناتوانى عقل براى حركت در مسير رشد و كمال چگونه برطرف مى‏شود؟
           
    تا به حال نام حجت را شنيده‏اى؟
    حجت چيست؟
    حجت كيست؟
    مى‏دانى حجت برهان و راهنماست؟
    مى‏دانى حجت دليل انتخابهاى عقل است؟
    مى‏دانى حجت نشانه‏ايست كه عقل راه را گم نكند؟
    مى‏دانى حجت بلدى است كه مسير را تا انتها به آدمى نشان مى‏دهد و او را تا مقصد هدايت با خود مى‏برد؟
    مى‏دانى هر قومى براى موجه زيستن نياز به حجت دارد؟
    مى‏دانى هر ملتى حجت مى‏خواهد؟
    مى‏دانى تنها با حجت است كه حق و باطل و خير و شر و صلاح و فساد را مى‏توان شناخت؟
    مى‏دانى هر آدمى براى بودن بايد حجت داشته باشد؟
           
    راستى قرآن چه كسى را حجت مى‏داند؟
    خوانده‏اى كه خداوند مى‏فرمايد: »رسلاً مبشّرين و منذرين لئلا يكون للناس على اللّه حجة بعد الرسل و كان اللّه عزيزاً حكيما«؟   
    خوانده‏اى كه خداوند مى‏فرمايد: »قل فللّه الحجة البالغة فلو شاءالله لهديكم اجمعين«؟
           
    مى‏بينى خداوند، هدف از فرستادن پيامبران را اتمام حجت با مردم ذكر مى‏كند؟
    مى‏بينى خداوند، انبيا را حجت خود بر مردم مى‏داند؟
    مى‏دانى نوح و ابراهيم و موسى و عيسى(ع) و محمد(ص) حجت‏اند؟
    مى‏دانى قوم عاد و ثمود و يهود و جز اينها همه حجت دارند؟
    جالب نيست با آمدن حجت ديگر كسى نمى‏تواند در درگاه خدا مدعى شود كه راه مستقيم را به ما نشان ندادى؟
           
    سخن امام على (ع) را شنيده‏اى كه مى‏فرمايند: »زمين از حجت بر پاى خدا خالى نمى‏ماند«؟
   هدايت مى‏شوند خالى گذاشته نشده است و اين مردم به وسيله او به سوى خدا سخن امام باقر (ع) را شنيده‏اى كه مى‏فرمايند: »هيچ سرزمينى از پيشوايى كه پيشوا، حجت خدا بر بندگانش است«؟ شنيده‏اى كه: »اگر زمين بدون حجت بماند اهلش را در خود فرو مى‏برد«؟
           
    اهل خواندن ادعيه هستى يا نه؟
    چند بار تا به حال خوانده‏اى:
 »أللّهمّ عرّفنى حجّتك فإنّك إن لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن دينى«
 پروردگارا مرا با حجت خود آشنا ساز كه اگر مرا با حجتت آشنا نكنى از دينم گمراه مى‏شوم.
   

زمانی که دنیا را فساد و تباهی فرا می گیرد.
زمانی که هر کس به فکر منافع خویش است.
زمانی که دیگر انسانیت معنا ندارد.
آیا ما آمادگی داریم؟
برای چه؟
برای مسابقه؟
برای بازی؟
برای درس؟
برای چه؟
به نظر شما آیا ما آمادگی ظهور را داریم؟
آیا آمادگی آن را داریم که اگر حضرت ولی عصر^(عج) ظهور کرد در رکاب آن امام رحیم باشیم؟
بیایید یک تصور نه چندان دور از ذهن بکنیم. تصور این را که امام زمان در همین لحظه که ما در حال خواندن این مطلب هستیم ظهور کند!!
چه می کنیم؟
آیا من می توانم جزء پیروان آنحضرت باشم؟
آیا منی که چشمم را به هر سو دوخته ام، دلم را به هر کس داده ام، گوشم را به هر چیزی عادت داده ام، و هر حرفی را از دهانم خارج کرده ام.
آیا من میتوانم به حضرت ولی عصر ارواحنا فدا خدمت کنم؟
پس باید آمادگی کسب کرد. حرفه آموخت. دل را ساخت. ذهن را پرداخت. چشم را شست. کلام را زیبا و گوش را بی آلایش کرد و باید در هر لحظه منتظر بود. در هر مکان انتظار کشید تا آن نواده ی محمد(ص) آن فرزند ولی خدا از پرده غیبت برون آید. باید منتظر بود و انتظار کشید (انتظار نه آنکه ما فقط یگوییم منتظریم بلکه باید دعا کنیم، اشک بریزیم، زاری کنیم، همه فکر و ذهنمان را به آن امام بسپاریم و آماده شویم برای او ؛ بسیار دعا کنیم برای ظهورش). 

به امید دیدارش در نزدیک ترین زمان و به امید بودن در رکاب آن حضرت.