موعود

قدری تحمل...

mouood213 — Sat, 31 Oct 2009 09:18:15 GMT

اي دل بشارت مي‌دهم، خوش روزگاري مي‌رسد

يا درد و غم طي مي‌شود، يا شهرياري مي‌رسد

mouood213 — Sat, 17 Oct 2009 12:02:11 GMT

ای معنی انتظار، یک لحظه بایست

دیوانه شدن به خاطرت کافی نیست؟

یک لحظه بایست، در یک جمله بگو:

تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست؟

mouood213 — Wed, 14 Oct 2009 05:38:12 GMT

صبح بي تو رنگ بعد از ظهر يک آدينه دارد

بي تو حتي مهرباني حالتي از کينه دارد

بي تو ميگويند تعطيل است کار عشق بازي

عشق، اما کي خبر از شنبه و آدينه دارد

خواستم از رنجش دوري بگويم، يادم آمد

عشق با آزار، خويشاوندي ديرينه دارد

روي آنم نيست تا در آرزو، دستي برآرم

اي خوش آن دستي که رنگ آبرو از پينه دارد

جغد بر ويرانه ميخواند به انکارتو اما

خاک اين ويرانه ها بويي از آن ويرانه دارد

در هواي عشق تو پر ميزند با بي قراري

آن کبوتر چاهي زخمي که او در سينه دارد

ناگهان قفل بزرگ تيرگي را مي گشايد

آن که در دستش کليد شهر پر آيينه دارد

دکتر قيصر امين پور

فزت و ربّ الکعبه

mouood213 — Wed, 09 Sep 2009 15:40:18 GMT

وجودم نخل از غم بارور بود

تمام حاصلم خون جگر بود

زهر شاخه هزاران میوه دادم

همانا پاسخم نیش تبر بود

دلم از طفل بر پستان مادر

به دیدار اجل مشتاق تر بود

اگر چه شاخه هایم را شکستند

به هر شاخه هزارانم ثمر بود

چه باک از تیغ زهرا آلود دشمن

علی یک عمر در کام خطر بود

هزاران زخم در دل داشتم من

که بس کاری تر این زخم سر بود

به جان فاطمه آنکه مرا کشت

نه تیغ ابن ملجم میخ در بود

هزاران استخوان بودم گلو گیر

هزاران نیش خارم در بصر بود

به هر اهم هزاران زخم فریاد

به هر زخمم هزارن نیشتر بود

تو ای قاتل مرا کشتی نگفتی

علی یک عمر غمخوار بشر بود

زدی شمشیر بر فرق امامی

که حتی مهربان تر از پدر بود

به اشک و خون دل بنویس

علی از فاطمه مظلوم تر بود

تو با منی اما ؛ من از خودم دورم...

mouood213 — Fri, 04 Sep 2009 19:24:13 GMT

تو را غايب ناميده اند، چون «ظاهر» نيستي، نه اينكه «حاضر» نباشي.

«غيبت» به معناي «حاضرنبودن»، تهمت ناروائي است كه به تو زده اند و آنان كه بر اين پندارند، فرق ميان «ظهور» و «حضور» را نمي دانند، آمدنت كه در انتظار آنيم به معناي «ظهور» است، نه «حضور» و دلشدگانت كه هر صبح و شام تو را مي خوانند، ظهورت را از خدا مي طلبند نه حضورت را. وقتي ظاهر مي شوي، همه انگشت حيرت به دندان مي گزند با تعجب مي گويند كه تو را پيش از اين هم ديده اند. و راست مي گويند، چرا كه تو در ميان مائي، زيرا امام مائي. جمعه كه از راه مي رسد، صاحبدلان «دل» از دست مي دهند و قرار از كف مي نهند و قافله دل هاي بي قرار روي به قبله مي كنند و آمدنت را به انتظار مي نشينند...
و اينك اي قبله هر قافله و اي «شبروان را مشعله»، در آستانه آدينه اي ديگر با دلدادگان ديگري از خيل منتظرانت سرود انتظار را زمزمه مي كنيم.

mouood213 — Sun, 23 Aug 2009 10:18:11 GMT

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

آری افطار ِ رطب در رمضان مستحب است

روز ماه رمضان زلف ميفشان كه فقيه

بخورد روزه ی خود را به گمانش كه شب است

آقای من زود تر بیا...

mouood213 — Wed, 05 Aug 2009 19:28:26 GMT

روزی بر صفحه ای از تقویم ها خواهند نوشت :

تعطیل _ روز ظهور امام زمان (عج)

بغض هر ستاره ...

mouood213 — Mon, 03 Aug 2009 21:31:18 GMT

پنج شنبه ها
آسمان شهر من پر از ستاره می شود
جمعه ها غروب
هر ستاره بس که بغض کرده است
پاره پاره می شود
چشمهای من
بس که جاده را نگاه کرده است
درد می کند
تو هنوز هم
فکر می کنی که وقت آمدن نیامده است؟

یک نفر باید بیاید...

mouood213 — Sat, 25 Jul 2009 10:25:18 GMT

آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد

شاید دعای مادرت زهرا بگیرد

آقا بیا تا با ظهور چشمهایت
این چشمهای ما کمی تقوا بگیرد

آقا بیا تا این شکسته کشتی ما
آرام راه ساحل دریا بگیرد

آقا بیا تا کی دو چشم انتظارم
شبهای جمعه تا سحر احیا بگیرد

پایین بیا خورشید پشت ابر غیبت
تا قبل از آن که کار ما بالا بگیرد

آقا خلاصه یک نفر باید بیاید

تا انتقام مادرت زهرا بگیرد

کتاب "سه نقطه"
علی اکبر لطیفیان

رخ یار

mouood213 — Fri, 10 Jul 2009 09:18:18 GMT

نه غمخواری نه همراهی نه همیار

خداوندا مرا دریاب از این حال

که من هستم ، ولی تنها و بی کس

در این دنیا ندارم جز تو دلدار

کسان بی کسان تنها تویی تو

ز دنیا من چه خواهم جز رخ یار

پناه من ، عزیز من ، خدایم

رسان روزی دل ما را به دلدار

88/3/10